هان!بدان که تو می توانی در اندک زمانی،در یک شبانه روز،بل در یک ساعت و یک لحظه،به خشنودی و رضای او ،بل به قرب و وصال او دست یابی.آری،اگر تو در ترک "جز او" و طلب "لقای او"،صدق نیت و خلوص طینت از خود نشان دهی،می توانی در اندک زمانی به وصال و لقای او برسی،که او همیشه و همه جا حاضر و گواه است و هم بر هر چیز و هر کس بینا و آگاه است،و هم دوستدار و خواهان و پذیرای بندگان خویش،دوستداری که هرگز از بندگان خود روی نمی گرداند و خواهان و پذیرایی که هرگز کسی را از خود نمی راند.
آیا سخن مشتاقانه ی او را نشنیده ای که به عیسی فرمود:"ای عیسی!نمی دانی که چقدر مشتاق بندگان خویشم و چقدر چشم انتظار آمدن آنان به سوی خود هستم،و نمی دانی که چسان و چگونه با نیکویی،آنان را می جویم.اما آنان باز نمی گردند و رو به سوی من نمی کنند؟"
آیا این حدیث قدسی را نشنیده و به یاد نداری که فرمود :"اگر آنان که از من روی گردانده اند و به جز من دل خوش کرده اند،می دانستند که چقدر بازگشتشان را انتظار می برم و چقدر به توبه شان اشتیاق دارم،از شوق می مردند و از بی قراری کالبدشان از هم می گسست."
آیا این سخن او را نشنیده ای که فرمود:"سوگند به حقی که بر من داری،تو را دوست دارم و تو را به حقی که بر تو دارم سوگند می دهم که مرا دوست داشته باش"!
المراقبات_ص8،عارف کامل،آیت الله العظمی حاج میرزا جوادملکی تبریزی(ره)
نمی دانم خدا،آن روز که مرا می آفرید،در دستان خالیم چقدر توانایی و در قلب محدودم چقدر لیاقت ریخت؟!
اما فاصله ی من از او بسیار است...گاهی احساس می کنم خدا به سختی مرا یک قدم هم که شده به طرف خود می کشد ولی من...
من به آسانی ده ها قدم از او دور می شوم.گاهی احساس می کنم دستانم در دست خداست و مرا تا بی نهایت می برد و اما گاه می بینم که ساعتهاست خدا از کنار من رفته است و ...!
خدایا!
نمی دانم چرا ما انسانهای پای در بند،هنگامی به تو روی می آوریم که دیگر از همه چیز بریده ایم!
هنگامی به سویت می آییم که دیگر چیزی نمانده است که به سراغش نرفته باشیم!
هنگامی یادمان می آید،مونسی داریم که انیس هایمان رخت بی وفایی به تن کرده اند!
زمانی سایه ی تو را احساس می کنیم که سایه های دیگر محو شده اند!
اما تو...ما را،با همه ی گناهانمان،تنها با یک توبه می پذیری و شرمساریمان را در لطفت گم می کنی!...
خدایا!شنیده ام "انسان"یعنی"فراموشی"!
امّا فراموشی تا کجا؟!...
...اَللّهُمَّ إِن عَظُمَت ذُنُوبی فَأَنتَ أَعظَم وَ إِن کَبُرَ تَفريطی فَأَنتَ اَکبَر وَ إِن دامَ بُخلی فَأَنتَ اَجوَد اَللّهُمَّ اغفِرلی عَظيمَ ذُنُوبی بِعَظيمِ عَفوِک وَ کَثيرِ تَفريطی بِظاهِرِ کَرَمِک وَاقمَع بُخلی بِفَضلِ جودِک...
همین!
یاعلی
