افلاکیان خاکی اسم اردوی ما بود...چهاردهمین اردوی افلاکیان خاکی...اسم ویژه نامه مون هم "خون والقلم" بود....همه ی اینها مناسبت داشت و هیچ کس هم این مناسبت ها رو نفهمید،تا... چزابه! تو را می خوانم هم نفس با من! تا اوج پرواز کبوتر بمان با من!مایی را که راهی کعبه ی جانان می شویم و آری باور کن در وادی"انک بالواد المقدس"صفیر می زنند"فخلع نعلیک"که رها کن هر آنچه را فانی ست.
........................................ اول:فکه وقتی می گن اینجا فکه است دلم می لرزه...چشمها پر از اشکه...فاطمه روی زمین می نشیند...اینجا پاهایت به تو التماس می کنند که بنشینی...زمین اینجا تو رو جذب می کند،پایینت می کشد تا بالایت برد...همه می نشینند روی زمین...صدای بال ملائک در فضا می پیچد...
........................................ دوم:چزابه اینجا نزدیک ترین مکان به کربلاست...بوی تربت حسین(ع)...
و ناگهان...
صدای انفجار...بوی خون...پرواز دو کبوتر...
بوی باروت و اشک و آه...
یا زهرا(س)
........................................
سوم:طلائیه
طلائیه عجب طلائیه!!! تا روی خاکهای طلائیه ننشینی نمی فهمی که طلائیه چه طلائیه!
می گفت:بچه ها!وجب به وجب اینجا خون شهید ریخته شده...آهسته قدم بردارید،چه بسا قدمی که می گذارید جایی باشه که خاکش ،صورت شهیدی را لمس کرده...
شنیده بودم خدا حاج همت رو از چشماش خرید...چشمای حاجی اینجا موند...
نگاه حاجی خیلی سنگینه....
همین!
........................................
چهارم:هویزه اینجا هویزه است...شهدای مظلوم هویزه با ما حرف می زنند...با خاک هویزه تیمم می کنم...بوی خون می دهد... اینجا خیلی غریبه...بوی علم الهدی میاد...اون هم مثل من دانشجو بود،مگه نه؟!!!خدایا به من قدرت درک این همه عشق رو بده!!!...
........................................
پنجم:دهلاویه
دهلاویه با نام شهید دکتر چمران عجین شده...
می گفت:بچه ها!این واژه ی "دکتر" خیلی مهمه...شهدای ما پشت پا به تمام مادیات و مقام ها و القاب زدند...
آره!شهدای ما اینجوری بودند...
تو چی خانم مهندس؟!!! تو هم حاضری یه روز مثل دکترچمران پشت پا به همه چیز بزنی؟!!!
همین!
........................................
ششم:اروند کنار
رود وحشی...اگه امتداد اروند رو بگیری می رسی به علقمه!اروند وحشی نیست،دلتنگه!بیقراره...
سفر غریبی است...خدا یه عالمه حرف می زنه و من نمی فهمم...یه عالمه نشونه سر راهم گذاشته و من از درک آنها ناتوانم...
خدایا به من درکی عطا کن که بفهمم آنچه را می گویی...
........................................
هفتم:تجدید میثاق
گفتند:بعد از نماز بیایید کنار تربت شهدای گمنام تا با شهدا وداع کنیم ...
گفت:ما هیچ وقت با شهدا وداع نمی کنیم،ما نیومدیم که با شهدا وداع کنیم!!!!
بگین تجدید میثاق...
آره!اینجوری بهتره!!!
........................................
هشتم: ما برگشتیم...
اما خیلی متفاوت تر از وقتی که اومدیم...
وقتی اومدیم،فقط"شنیده" بودیم و حالا که بر می گردیم شنیده ها را دیده ایم و... شنیدن کی بود مانند دیدن؟!...
وقتی اومدیم،هممون بوی دنیا می دادیم و حالا که بر می گردیم،بوی شهدا گرفتیم و بوی خاک و خون...بوی افلاکیان...بوی امام رضا(ع)...
وقتی اومدیم،چزابه برای ما مکانی بود مثل فکه،طلاییه،... و حالا که بر می گردیم،چزابه محل شهادت عزیزان هم سفر ماست...
وقتی اومدیم،حسین خدیر داشتیم و محمد عبدالهی و حالا که بر می گردیم،شهید حسین خدیر داریم و شهید محمد عبدالهی...
وقتی اومدیم،بچه های علوم گیاهی سه تا دانشجوی پسر داشتند و حالا که بر می گردیم بچه های علوم گیاهی دو تا شهید دارند...
وقتی اومدیم...وحالا که بر می گردیم...
چقدر دلمون می گیره وقتی مناجات حضرت امیر رو با یادشون برگزار می کنیم...چقدر می سوزیم وقتی از کنار دارالثقلین رد می شیم و جای خالیشون رو...چقدر دوست داریم فریاد بشیم وقتی یادمون میاد که مراسم شبهای احیا ی امسال رو مدیونشون بودیم...چقدر درد می کشیم وقتی جلوی سردر دانشگاه حجله شون رو می بینیم...
ما گریه می کردیم نه برای اونها،نه!اونها که افلاکی شدند و به اسم اردوی ما معنا بخشیدند،ما برای خودمون گریه می کردیم،برای اینکه باز هم جا ماندیم...
چزابه!از ما به تو سلام...
تو محل شهادت عزیزانمان هستی و از این به بعد برای دانشجویان دانشگاه شهیدباهنر، چزابه ی دیگری هستی...
چزابه! تو از همه جا به کربلا نزدیکتر بودی و بچه های ما از همه حسینی تر...
چزابه!"یوم تحدث اخبارها"شهادت بده که ما هم بودیم و همراه آنها سوختیم...
چزابه!تو متبرکی به قدوم مادرم زهرا!برایمان دعا کن...
همین!
یا علی
