هر چه می نوشمت تشنه ترم.

ای عطش آورترین آب!

ای تلخ ترین شیرینی!

ای سبک ترین سنگینی!

تو غمناک ترین شادی زندگی ام هستی.

 

تو شادی بخش ترین اندوه هستی ام هستی.ای اتفاق ساده ی پچیده!

چرا مرا نمی سوزانی؟ای سردترین شعله ی هستی!

ای پر سنگین رها شده از گم نام ترین پرنده ی مهاجر هستی!

راستی

شهر پرنده ها کجاست؟!